Gerard Koch – wernisaż wystawy „Na marginesie – rysunek”
Piątek, 9 grudnia , godz. 18:00

„Na marginesie swej twórczości rzeźbiarskiej uprawia Mistrz rysunek. Są to przeważnie studia monochromatyczne, robione delikatnym pędzelkiem na niedużych kartkach papieru, wyróżniające się twardym konturem i urozmaiconym światłocieniem, pogłębiającym plastyczność przedstawienia. Punktem wyjścia dla Gerarda Kocha jest postać niewiasty, swobodnie jednak przekształcona w kłos zboża, w formę pocisku itp., przy czym na pierwszy rzut oka sprawia rysunek wyobrażenie kompozycji bezprzedmiotowej. W sumie jest artysta biegłym rysownikiem o bardzo specyficznej wyobraźni” - Dr Adam Więcek

Gerard Koch urodził się w 1937 roku w miejscowości Zawadzkie.

W latach 1954-1958 był uczniem Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Bielsku-Białej, by następnie podjąć studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni profesora Jacka Pugeta. Po uzyskaniu w 1964 roku dyplomu przeniósł się do Wrocławia. Początkowo pracował samodzielnie, poświęcając się głównie rzeźbie portretowej oraz drobnej plastyce reliefowej – medalierstwu.

Rok 1966 przyniósł artyście udział w dwóch wystawach – w „Wystawie młodych” w Krakowie oraz w czasowej ekspozycji „Sztuka medalierska w Polsce Ludowej 1945-1946” w Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu. W tym okresie Gerard Koch pracował również przy konserwacji i rekonstrukcjach zabytkowych rzeźb, m.in. gotyckiej rzeźby Chrystusa Króla przy ul. Św. Mikołaja we Wrocławiu. W roku 1968 podjął stałą pracę jako konserwator zabytków w Muzeum Śląskim (obecnie Narodowym) we Wrocławiu, jednocześnie nadal pracując indywidualnie, m.in. w kościele parafialnym w Krzeszowie czy zamku w Oleśnicy. W latach siedemdziesiątych wziął udział w licznych konkursach rzeźbiarskich, a jego prace pokazywane były na kilku wystawach, takich jak  III Ogólnopolska Wystawa Rzeźby w Warszawie (1971), „Wrocław i Dolny Śląsk w plastyce” (Wrocław 1976) i inne.

W roku 1973 Gerard Koch zrezygnował z etatu w Muzeum Śląskim i poświęcił się indywidualnej pracy konserwatorskiej, współpracując głównie z Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu. W latach osiemdziesiątych podjął się m.in. konserwacji „Pomnika Czynu Powstańczego” Xawerego Dunikowskiego na Górze Św. Anny oraz renowacji w kościele św. Jana w Legnicy. Stworzył również według własnego projektu rzeźbę „Dobrego Pasterza” wraz z grobowcem księży biskupów sufraganów na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu.

W roku 1991 został wykładowcą akademickim w Zakładzie Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w PWSSP we Wrocławiu, a po przemianowaniu szkoły na ASP w 1997 roku objął stanowisko adiunkta w Katedrze Rzeźby na Wydziale Malarstwa i Rzeźby, gdzie pracował do 2002.

Wystawy indywidualne dzieł Gerarda Kocha można było podziwiać m.in. na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w Muzeum Architektury we Wrocławiu, czy w Muzeum Dawnego Kupiectwa w Świdnicy. Jego prace znajdują się również w zbiorach Ministerstwa Kultury i Sztuki, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu i Muzeum Dawnego Kupiectwa w Świdnicy.